ถึงเพื่อนจะเป็นหมูเพื่อนก็ยังเป็นเพื่อน
และกลุ่มเพื่อนที่ว่านั้นมีไม่กี่คน ^_^
เพื่อนมีหลายแบบ ทั้งเพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว เพื่อนตาย อยู่ที่ว่าเราจะเลือกเพื่อนแบบไหน
ส่วนเราเชื่อเสมอว่า...
มันมีแรงดึงดูดบางอย่างดึงดูดสิ่งที่เหมาะสมกับเราเข้ามาหาเราเองโดยธรรมชาติ
เพื่อนที่เราคบหาอยู่ก็เช่นกัน
เมื่อมีเพื่อนไม่มากอาจจะมีเรื่องเล่าไม่มากแต่จะมีความสนิทกันมาก
เราเคยสังเกตุตัวเองไหมเราจะมีเพื่อนสนิทกี่คนก็ตามแต่เราจะไม่คุยเรื่องทุกเรื่องกับเพื่อนคนเดียว จิตสำนึกเราจะเลือกเองว่าเรื่องไหนควรพูดกับใคร และเรื่องไหนไม่ควรพูดกับใคร
การที่เราเลือกที่จะพูดหรือไม่พูดกับใครอาจจะไม่ใช่เพราะเราไม่ไว้ใจหรือไม่เชื่อใจ แต่สำหรับเพื่อนเราเรียกว่าความเกรงใจกัน บางคนเราเกรงใจในบางอย่าง กับอีกคนเราเกรงใจในอีกแบบ....(เคยเป็นแบบนี้กันไหม)....... เรื่องไหนที่เราคุยกับใครไม่ได้เราก็จะเก็บไว้ ^_^
พอพูดถึงเพื่อนตัดมาตอนที่ผู้เขียนทำงานก็มีเพื่อนอยู่กลุ่มหนึ่ง ที่รู้จักกันในที่ทำงาน เป็นกลุ่มเดียวที่ติดต่อกันอยู่ตลอดไม่ว่าจะยังทำงานอยู่ที่เดิมหรือเปลี่ยนที่ใหม่เพื่อนก็ยังเป็นเพื่อนกลุ่มเดิม
พูดคุยกันตลอด แต่ไม่ค่อยได้เจอหน้ากันเท่าไหร่มีนัดกันบ้าง ส่วนใหญ่เรื่องที่นัดกันจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการกิน แต่ก็ดีนะถึงจะเป็นการนัดเจอเพราะเรื่องกินแต่เพื่อนก็ช่วยเหลือตลอดเวลา
พอใครที่มีปัญหา....บางคนคอยรับฟัง บางคนก็คอยช่วยเหลือนับว่าเป็นกลุ่มที่สามารถปรึกษาได้....
เราจะชอบนัดกันไปกินบุฟเฟ่เป็นส่วนใหญ่ หมูกะทะ ชาบู จิ้มจุ่มอะไรก็ได้ที่เป็นบุฟเฟ่เราไปกันหมด
เราชอบบูลรี่กันเล่นๆในเรื่องอ้วนเสมอ...เราคุยกันสนุกๆนะ ไม่ได้จริงจังอะไร
เรื่องชวนกันออกกำลังกายนั้นไม่มี น้อยมาก เคยชวนแต่ได้ไม่กี่วันก็ชวนกันกิน
กิจกรรมหลังออกกำลังกายคือการกิน กลายเป็นว่าเรื่องกินคือเรื่องใหญ่สำหรับพวกเรา ^0^
จากสาวหนุ่นเพรียวกลายมาเป็นสาวอวบอั๋น แต่พวกเราก็กินกันต่อไป
การกินคือเรื่องของความสุขในชีวิตอีกเรื่องที่ขาดไม่ได้เลยจริงๆ
กินเก่งจริงๆจนตอนนี้เพื่อนกลายเป็นหมูไปทีละคน รวมถึงเราด้วย เกือบทุกวันจะมีรูปภาพอาหารส่งเข้าในไลน์กลุ่ม ไม่ในไลน์ก็ในเฟส เป็นการหลอกล่อเราทุกช่องทาง เคยชวนออกกำลังกายนะแต่คำตอบคือไม่ ^0^
เพื่อนก็คือเพื่อน... พอมีเรื่องเขาจะถามเราก่อนโดยที่ไม่ได้ฟังแค่จากคนอื่นแล้วรีบตัดสิน ชอบตรงนี้แหละ....บางที่เราก็มีนินทากันบ้างแหละแต่ไม่ได้เอาไปพูดต่อเพราะมันเป็นแค่เรื่องตลก.....เรื่องของกลุ่มเราไม่ใช่เรื่องที่ใครๆจะต้องรู้ทุกเรื่อง....
ด้วยมนุษย์เป็นสัตว์สังคมห้ามที่จะไม่ให้มีเพื่อนไม่ได้ แม้คนที่ชอบเก็บตัวยังต้องมีเพื่อน
การเลือกคบเพื่อนเราไม่จำเป็นต้องดูที่ฐานะและหน้าตา
แค่เราดำเนินชีวิตไปแบบปกติแล้วโลกจะเหวี่ยงคนที่มีไลฟ์สไตล์เดียวกับเราเข้ามาหาเราเอง
แล้วเราจะสามารถคัดกรองคนที่เข้ามาเชื่อมสัมพันธ์ุกับเราได้ อะไรที่ไม่เหมาะกับเราสิ่งนั้นจะไปจากเราเองไม่ช้าก็เร็ว...
เมื่อเราเจอเพื่อนที่ดีแล้วเราก็ควรรักษาไว้ให้ดี ถนอมน้ำใจกัน ช่วยเหลือกัน เอาความจริงใจให้กันแล้วทุกอย่างมันจะดำเนินไปในทางที่ดีเอง....
ถึงวันนี้เพื่อนเราจะเริ่มเป็นหมูแล้วก็ตาม เพื่อนเราเป็นหมูแค่ร่างแต่สภาพจิตใจยังเป็นนางฟ้า
พิมพ์มาถึงตอนสุดท้ายนี้แล้วขำเอง....^0^
เรื่องกินเรื่องใหญ่ แต่เรื่องใส่ใจก็ไม่แพ้กัน ^_^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น